بسم االله الرحمن الرحيم
:اي پيروان قرآن بجنگيد تا فتنه در جهان نباشد (قرآن كريم).
«و قاتلوهم حتي لاتكون فتنه»
بــه نام الله، حافظ خون شــهيدان و به نام مذهب مقدس اســلام وصيتنامه خود را شروع ميكنم:
اينجانب بهرامقلي آذرشــب، فرزند محمد آذرشــب، ساكن روســتاي شوتاور به اين شــرح وصيت خود را آغاز ميكنم: در حقيقت چه بگويم؟ چه ميتوانم گويم؟ چراكه تلألؤ خون شهيدان همه چيز را به صراحت براي امت بحق شهيدپرور ايران بر ملا نموده اند.
اما اي مردم! من هم به ســهم كوچك خودم به شــما و تمام جهانيان اعلام ميكنم كه اگر در صحراي كربلا در ركاب امام حسين و يارانش نبوده ام حال در صحنه هاى كربلاى ايران حضور مي يابم تا بنا به تكليف شرعي كه بر گردن فرد فرد انسانهاي با ايمان و خودم هست،
دين خود را به دين خود ادا نمايم. برادران! خواهران! از شما ميخواهم به اين كلمات خلاصه توجهي نماييد و بياييد در اين ميدان هاي نبرد و حضور خود را اعلام نماييد تا انشاءالله تعالي در آخرت رستگار شويد.
و اينجانب به عنوان يك نيروي رزمي با ايمان، به درجه كمال انســانيت رســيدن را تنها شهادت در راه خدا ميدانم كه هم اكنون با آگاهي[اى كه از اين جنگ دارم] است و هوشيارانه اين راه را برگزيده ام و هيچ شخص يا شيئي، مگر جوشش خون شهيدان، مســئول اعزام به جبهه من نيست و اگر به درجه سعادت كه همان شهادت است رسيدم به ازتمام مردم شوتاور و طيبي سردسير ميخواهم كه تفرقه را از بين ببريد! و دست وحدت به همديگر بدهيد كه همانا وحدت در همه مكانها نشانه پيروزي است! و از شما ميخواهم كه به اين وصيت خوب عمل كنيد كه آن هم حضور شــما در ميدانها[ى] جنگ اســت و از آمدن فرزندانتان به جبهه جلوگيري نكنيد!؛ چراكه آنهايي كه شــهيد شده اند هم پدر و مادر بهتري داشــته اند و آنها را خوب پرورش داده اند و از شــما ميخواهم كه امام و روحانيت را تنها نگذاريد! چون آنها پايه و اســاس دين هستند و بدون آنها اسلام به جهانيان فهمانده نميشود. از شما ميخواهم كه در مرگم كه شرف و عزت و آبرو در آن است گريه نكنيد و سياه نپوشيد!؛ و براي روزي گريه كنيد كه اسلام ضربه اي بخورد.
پدرم و مادرم را ســلام ميرســانم، ميدانم شما مرا با هزار زجر و شكنجه بزرگ كرده ايد، در مرگ ســرخ من ناراحت نباشــيد و مرا حلال كنيد و دعا كنيد كه من به آرزويم برسم و اگر به آرزويم رسيدم اسلحه ام را نگذاريد كه دهانه اش سرد شود!
اما شما اى برادرانم! بعد از من مسئوليتتان خيلي سنگين ميشود. از شما ميخواهم كه به جبهه بياييد و از اينكه من اعزام شدم ناراحت نشويد! و مرا حلال كنيد!
اما تو اي همسرم! اگرچه ممكن است شوهر خوبي برايت نبوده ام و ً احيانا شايد شما را اذيت كرده باشم، مرا حلال كنيد و دخترم را زينب وار پرورش بدهيد.
و خواهرم! حفظ حجاب تو نگهدارنده خون من است، اميدوارم كه صبر و استقامت داشته باشي و زينب وار باشيد و مانع[آمدن] فاميل هاي وابسته خود به جبهه نشويد.
تمام مردم شــوتاور و همه فاميل هاى وابســته به خودم و همســايگان را يك به يك سلام مىرسانم.
«مرگ بر امريكا! مرگ بر شوروي! مرگ بر اسرائيل!»
بسمه تعالي
چند كلمه به عنوان وصيت
من! از بس گنهكارم ديگر در ميان رزمندگان آبرويـ[ـى] ندارم كه ســرم را بالا بگیرم و كسي را ببينم كه شــب و روز فــداكاري ميكنند در خط مقدم جبهه
اي معبود
كسي را به غير تو ندارم كه آبرومندتر باشد؛ مرا ياري كن.
خداوندا! مرا مانند بندگان خاصت كن تا همگام با آنها فداكاري نمايم. پروردگارا! دوست دارم كه تمام بدنم تكه پاره بشود در راه تو. قلبم، نفسم، روحم را چند بار حس ميرفتند(كذا) و تو باز ميگرداندي تا فداكاري مي نمودم و شهيد ميشدم.
vasi-yat.ir / vasiyatnameh-shohada / vasiyatname
